Star Trek: Warp Drive!

 

Τα ταξίδια με ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνην του φωτός (300.000 χιλιόμετρα/δευτερόλεπτο), είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της πλοκής που κάνουν την υπόθεση του σύμπαντος της διάσημης σειράς επιστημονικής φαντασίας με τίτλο Star Trek να δείχνει αληθοφανής και παράλληλα να λειτουργεί πειστικά, στα μάτια του κοινού. Φανταστείτε το Ταξίδι στ’ Αστέρια να ήταν, ουσιαστικά, ένα Πλανητικό Ταξίδι, περιορισμένο δηλαδή στα όρια που η παρούσα διαστημική τεχνολογία θα επέτρεπε: Εντός του διαπλανητικού περιβάλλοντος του Γαλαξία μας και τίποτα παραπέρα.

Στα 1966, που ξεκίνησε επίσημα να προβάλλεται η σειρά, ακόμη και στο (μακρινό, τότε) μέλλον του 23^ου αιώνα (η υπόθεση αρχίζει να εκτυλίσσεται το έτος 2266), οι περισσότεροι μπορούσαν να υποθέσουν ότι θα υφίσταντο μόνο κάποιοι κοντινοί διαστημικοί σταθμοί, μερικές, ίσως, γήινες αποικίες στη Σελήνη ή και στον Άρη, άντε και σε μερικά από τα φεγγάρια του Δία και του Κρόνου, αλλά μέχρις εκεί. Κι αυτό διότι για πιο μακρινά διαστημικά ταξίδια, ο απαιτούμενος χρόνος θα ήταν κολοσσιαίος. Η πλοκή θα είχε, μοιραία, περιοριστεί στο Ηλιακό μας σύστημα. Όπως το κάνουν, άλλες σύγχρονες τηλεοπτικές εκπομπές επιστημονικής φαντασίας που χρησιμοποιούν το διαπλανητικό –όχι το αστρικό- μοντέλο για το σκηνικό της δράσης τους.

Ο ευφάνταστος παραγωγός Gene Roddenberry (1921-1991) είχε, ωστόσο, κάτι πιο φιλόδοξο στο μυαλό του: Να δημιουργήσει μια τηλεοπτική σειρά, όπου οι γήινοι αστροναύτες θα εξερευνούσαν ολόκληρο τον Γαλαξία μας, φτάνοντας και πέρα ​​από αυτόν! Ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να μετακινήσει τους πρωταγωνιστές του σε αυτές τις αδιανόητες αποστάσεις μέσα στο αχανές σύμπαν -και σε ρεαλιστικά σύντομο χρονικό διάστημα- ήταν να εισαγάγει την τεχνολογία FTL (faster than light), με τη μορφή Warp Drive.

Τα ταξίδια με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή με την οποία κινείται το φως, σίγουρα δεν προβλήθηκαν για πρώτη φορά στο Star Trek. Ωστόσο, ο Roddenberry ήταν ο πρώτος που αξιοποίησε μία προϋπάρχουσα επιστημονική γνώση, έτσι ώστε να πετύχει την πρόωση του διαστημοπλοίου του!

Η έννοια της warp drive - δημιουργία ενός πεδίου γύρω από το σκάφος - βασίζεται στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας (1915) που εύστοχα διατύπωσε ο φυσικός - νομπελίστας Albert Einstein (1879-1955): Όταν κάποιο σώμα αποκτήσει μία τέτοια ώθηση ώστε να πλησιάσει την ταχύτητα του φωτός, τότε η μάζα του θα μεταβληθεί δραματικά. Με τον τρόπο αυτό, θα προκληθεί μία συστολή του χώρου εμπρός, ένα «δίπλωμα» που θα μεταφέρει την ταλάντωση πίσω, επιτρέποντας έτσι στο πλοίο να «στρεβλώνει» τη θέση του στο χωρόχρονο, ξεπερνώντας τελικά την ταχύτητα του φωτός! Ο σχεδιασμός, μάλιστα, του Enterprise (με τη διπλή άτρακτο, τον κινητήρα «δίνης» κλπ) είναι ένα επιπλέον στοιχείο που ενισχύει την πεποίθηση, πως στο μέλλον είναι δυνατό να πετύχουμε κάτι παρόμοιο!